იაპონიაიაპონია
30
რუსეთირუსეთი
10
20 სექ, 18:45
FT
ავსტრალიაავსტრალია
39
ფიჯიფიჯი
21
21 სექ, 12:45
FT
საფრანგეთისაფრანგეთი
23
არგენტინაარგენტინა
21
21 სექ, 15:15
FT
ახალი ზელანდიაახალი ზელანდია
23
სამხრეთ აფრიკასამხრეთ აფრიკა
13
21 სექ, 17:45
FT
იტალიაიტალია
47
ნამიბიანამიბია
22
22 სექ, 13:15
FT
ირლანდიაირლანდია
27
შოტლანდიაშოტლანდია
3
22 სექ, 15:45
FT
ინგლისიინგლისი
35
ტონგატონგა
3
22 სექ, 18:15
FT
უელსიუელსი
43
საქართველოსაქართველო
14
23 სექ, 18:15
FT
რუსეთირუსეთი
9
სამოასამოა
34
24 სექ, 18:15
FT
ფიჯიფიჯი
27
ურუგვაიურუგვაი
30
25 სექ, 13:15
FT
იტალიაიტალია
41
კანადაკანადა
7
26 სექ, 11:45
FT
ინგლისიინგლისი
45
აშშაშშ
7
26 სექ, 14:45
FT
არგენტინაარგენტინა
28
ტონგატონგა
12
28 სექ, 08:45
FT
იაპონიაიაპონია
19
ირლანდიაირლანდია
12
28 სექ, 11:15
FT
სამხრეთ აფრიკასამხრეთ აფრიკა
57
ნამიბიანამიბია
3
28 სექ, 13:45
FT
საქართველოსაქართველო
33
ურუგვაიურუგვაი
7
29 სექ, 09:15
FT
ავსტრალიაავსტრალია
25
უელსიუელსი
29
29 სექ, 11:45
FT
შოტლანდიაშოტლანდია
34
სამოასამოა
0
30 სექ, 14:15
FT
საფრანგეთისაფრანგეთი
33
აშშაშშ
9
02 ოქტ, 11:45
FT
ახალი ზელანდიაახალი ზელანდია
63
კანადაკანადა
0
02 ოქტ, 14:15
FT
საქართველოსაქართველო
10
ფიჯიფიჯი
45
03 ოქტ, 09:15
FT
ირლანდიაირლანდია
35
რუსეთირუსეთი
0
03 ოქტ, 14:15
FT
სამხრეთ აფრიკასამხრეთ აფრიკა
49
იტალიაიტალია
3
04 ოქტ, 13:45
FT
ავსტრალიაავსტრალია
45
ურუგვაიურუგვაი
10
05 ოქტ, 09:15
FT
ინგლისიინგლისი
39
არგენტინაარგენტინა
10
05 ოქტ, 12:00
FT
იაპონიაიაპონია
38
სამოასამოა
19
05 ოქტ, 14:30
FT
ახალი ზელანდიაახალი ზელანდია
71
ნამიბიანამიბია
9
06 ოქტ, 08:45
FT
საფრანგეთისაფრანგეთი
23
ტონგატონგა
21
06 ოქტ, 11:45
FT
სამხრეთ აფრიკასამხრეთ აფრიკა
66
კანადაკანადა
7
08 ოქტ, 14:15
FT
არგენტინაარგენტინა
47
აშშაშშ
17
09 ოქტ, 08:45
FT
შოტლანდიაშოტლანდია
61
რუსეთირუსეთი
0
09 ოქტ, 11:15
FT
უელსიუელსი
29
ფიჯიფიჯი
17
09 ოქტ, 13:45
FT
ავსტრალიაავსტრალია
27
საქართველოსაქართველო
8
11 ოქტ, 14:15
FT
ახალი ზელანდიაახალი ზელანდია
0
იტალიაიტალია
0
12 ოქტ, 08:45
FT
ინგლისიინგლისი
0
საფრანგეთისაფრანგეთი
0
12 ოქტ, 12:15
FT
ირლანდიაირლანდია
47
სამოასამოა
5
12 ოქტ, 14:45
FT
ნამიბიანამიბია
0
კანადაკანადა
0
13 ოქტ, 07:15
FT
აშშაშშ
19
ტონგატონგა
31
13 ოქტ, 09:45
FT
უელსიუელსი
35
ურუგვაიურუგვაი
13
13 ოქტ, 12:15
FT
იაპონიაიაპონია
28
შოტლანდიაშოტლანდია
21
13 ოქტ, 14:45
FT
ინგლისიინგლისი
40
ავსტრალიაავსტრალია
16
19 ოქტ, 11:15
FT
ახალი ზელანდიაახალი ზელანდია
46
ირლანდიაირლანდია
14
19 ოქტ, 14:15
FT
უელსიუელსი
20
საფრანგეთისაფრანგეთი
19
20 ოქტ, 11:15
FT
იაპონიაიაპონია
3
სამხრეთ აფრიკასამხრეთ აფრიკა
26
20 ოქტ, 14:15
FT
ინგლისიინგლისი
19
ახალი ზელანდიაახალი ზელანდია
7
26 ოქტ, 12:00
FT
უელსიუელსი
16
სამხრეთ აფრიკასამხრეთ აფრიკა
19
27 ოქტ, 13:00
FT
ახალი ზელანდიაახალი ზელანდია
40
უელსიუელსი
17
01 ნოე, 13:00
FT
ინგლისიინგლისი
12
სამხრეთ აფრიკასამხრეთ აფრიკა
32
02 ნოე, 13:00
FT

"როდესაც ხაზზე გაგვქონდა ბურთი, არ ვიცოდით რა უნდა გაგვეკეთებინა" - ინტერვიუ ირაკლი მაჩხანელთან

"როდესაც ხაზზე გაგვქონდა ბურთი, არ ვიცოდით რა უნდა გაგვეკეთებინა" - ინტერვიუ ირაკლი მაჩხანელთან

მარნეულის „არმაზს“ შარშან ისტორიული სეზონი ჰქონდა. ვაზისუბნის ბინადარმა არსებობის განმავლობაში პირველად, ბრინჯაოს მედლები მოიპოვა და თანაც, ეს ძალიან ლაღი, სანახაობრივი თამაშით მოახერხა.

ამ გუნდისგან წელსაც ბევრს მოელოდნენ, თუმცა ზაფხულში გუნდმა სხვადასხვა მიზეზების გამო ძალიან ბევრი ძლიერი მოთამაშე დაკარგა: ნაწილი საფრანგეთში წავიდა, ნაწილმა რუსეთს მიაშურა, ხოლო ზოგიერთი დიდი 10-ის სხვა გუნდებს შეუერთდა, უკეთესი ფინანსური პირობებიდან გამომდინარე.

მიუხედავად უდიდესი დანაკარგისა, „არმაზი“ ცუდად არ გამოიყურება, ექვსი ტურის შემდეგ გუნდს 11 ქულა აქვს და საპლეიოფო ზონას მხოლოდ 2 ქულით ჩამორჩება. გუნდის სტაბილური თამაშის მთავარი შემოქმედი ირაკლი მაჩხანელია, რომელიც ახალგაზრდულ გუნდს კიდევ ერთხელ აშენებს ილია მაისურაძესთან და ლადო კილასონიასთან ერთად.

ვეტერანი „ბორჯღალოსანი“, რომელსაც საქართველოს ნაკრების კვართით 2002-2014 წლებში 73-ჯერ უთამაშია 23 ლელოს გატანა მოახერხა, მოთამაშის კარიერის დასრულების შემდეგ, ეროვნული ნაკრების სამწვრთნელო შტაბში მუშაობდა 2015 წლის მსოფლიო თასზე, შემდეგ კი ნაკრები დატოვა. მას სამ (2003, 2007 და 2011) მსოფლიო თასზე უთამაშია და მეოთხეზე ასპარეზობაც შეეძლო, თუმცა 2015 წლის მსოფლიომდე ერთი წლით ადრე, ნაკრებიდან წასვლის გადაწყვეტილება მიიღო და როგორც გვითხრა, ამ გადაწყვეტილებას ახლაც არ ნანობს, რადგან თვლის, რომ გუნდის ინტერესებიდან გამომდინარე, სწორად მოიქცა.

ჩვენ ირაკლის ვაზისუბნის სარაგბო ბაზაზე რამდენიმე დღის წინ ვესტუმრეთ და ვარჯიშის დასრულების შემდეგ, მასთან საკმაოდ ვრცელი და საინტერესო ინტერვიუ ჩავწერეთ. ვისაუბრეთ როგორც „არმაზზე“ და დიდ 10-ზე, ასევე საქართველოს ნაკრების მსოფლიო თასზე გამოსვლაზე, ქართული რაგბის პრობლემებზე, ქართული რაგბის სამომავლო პერსპექტივებზე, მომავალ საპრეზიდენტო არჩევნებზე და ა.შ.

იქიდან გამომდინარე, რომ ინტერვიუ ძალიან დიდი გამოვიდა, გადავწყვეტეთ, რომ მკითხველი არ დაგვეღალა და სამ ნაწილად დაგვეყო. პირველი ნაწილი საქართველოს ნაკრებს და მსოფლიო თასზე გამოსვლას ეხება, ხოლო მეორე და მესამე ნაწილს, ხვალ და ზეგ იხილავთ, სადაც ზემოხსენებულ თემებზე გვექნება საუბარი.

- დავიწყოთ სანაკრებო თემაზე და კონკრეტულად საქართველოს ნაკრებზე საუბრით. პირველ რიგში რომ შეაფასოთ ჩვენი ნაკრების მსოფლიო თასზე გამოსვლა. რა იყო პოზიტიური ასპექტი და რატომ ვერ შეძლო თქვენი აზრით გუნდმა სასურველი შედეგის მიღწევა?

- პოზიტიურზე საუბარი ცოტა გამიჭირდება. ალბათ ის იყო პოზიტიური, რომ ურუგვაის ნაკრებს მოვუგეთ. შეიძლება სანახაობრივად არ იყო კარგი სანახავი თამაში, მაგრამ მოგება მაინც თავისას წონის. სად ოთხივე თამაშს რომ წააგებ და სად ერთ თამაშს მაინც მოიგებ. როგორც ცა და დედამიწა ისეთია სხვაობა, მაგას ნამდვილად ვერ ვიტყვით, რომ ამას რა აზრი ჰქონდა. პრინციპში, დაგეგმილი რაც იყო პროგრამა მინიმუმი, ეს იყო ურუგვაისთან მოგება და ბიჭებმა ძალიან დიდი შრომა გაწიეს.

სამ მსოფლიო თასზე მაქვს ნათამაშები და რამხელა სამთვიანი, 100-დღიანი მომზადებას გადიხარ კონკრეტულად 80 წუთის გამო.  ჩვენ როდესაც ნამიბიას მოვუგეთ 2007 წელს, მახსოვს 100 დღე სპეციალურად ვემზადებოდით ამ 80 წუთის გამო. ორი თამაშისთვის ემზადებოდნენ ბიჭები, ერთი იყო ურუგვაისთან მატჩი და მეორე ფიჯისთან მატჩი, ერთი გამოუვიდათ, ხოლო მეორე არა. ურუგვაისთან მოგება კი ნამდვილად პოზიტივია.

ნეგატივს რაც შეეხება, ასე ზედაპირულად რომ შევხედოთ, კატასტროფა არაფერი მომხდარა, დაგეგმილი იყო გამარჯვება, საიდანაც ერთი მოხერხდა და ერთი ვერა, თუმცა მედალს ორი მხარე აქვს. საერთაშორისო ასპარეზზე და გარე სარაგბო პოლიტიკაში რომ შეხედო, როდესაც ჩვენ ინტენსიურად ვაკაკუნებდით 6 ერის კარზე, როდესაც უცხოურ პრესაში იწერებოდა სტატიები საქართველოს 6 ერში მიღებაზე და მატარებელი დაძრული იყო. ჩემი აზრით, თუ რაგბი ჩვენი თამაშია და მე ვთვლი, რომ ჩემი თამაშიცაა და ნებისმიერს შევეჯბირები რაგბის სიყვარულში, მე ასე მიმაჩნია, რომ ამ მხრივ რადარებიდან გაგვაქრეს. ახლა უკვე რთული იქნება ისევ 6 ერის კარებზე დაკაკუნება და შეიძლება ამას ერთი სპორტული ეპოქა ანუ 4-5 წელი არ ეყოს და დასჭირდეს ამას 8 წელი, რომ ისევ იმ კონდიციამდე მიხვიდე, რომ ამ კარზე თამამად დააკაკუნო, რადგან სამწუხაროდ, არავის არ ახსოვს რამდენჯერ მოიგე რაგბი ევროპის ჩემპიონატი, ახსოვთ ტონგასთან მოგება 2015 წლის მსოფლიო თასზე, რომ დაამარცხე ნამიბია. ასეა ახლაც, ფიჯისთან წავაგეთ და ცოტა დიდი ანგარიშით გამოგვივიდა წაგება, ურუგვაი კი მოვუგეთ, რაც როგორც აღვნიშნე ძალიან კარგია, მაგრამ საერთაშორისო ასპარეზზე და საგარეო პოლიტიკაში ასპარეზზე ეს საკმარისი არ არისო და მგონი, რომ გაგვიჭირდება იგივე რეპუტაციის დაბრუნება.  

 - ხშირად ვამბობთ, რომ მაღალი დონის მატჩების დეფიციტი გვაქვს, თუმცაქართული რაგბის ისტორიაში წელს პირველად მოხდა, რომ მოკლე ინტერვალში, ზედიზედ ამდენჯერ ვეთამაშეთ პირველი დონის გუნდებს, ორჯერ შოტლანდიასთან, შემდეგ კი უელსთან და ავსტრალიასთან. გარდა ამისა, ვითამაშეთ ფიჯისთანაც, რომელიც ასევე ძალიან ძლიერი გუნდია. ამ ხუთ თამაშში, თუ შეამჩნიე, რომ თამაშიდან თამაშამდე ჩვენი ნაკრების თამაშში ხარისხობრივად რაიმე უმჯობესდებოდა?

- საქმეც მაგაშია, რომ ვერ შევამჩნიე ვერაფერი და სულ იმედი მქონდა, რომ შემდეგ თამაშში რაიმე უკეთესობა იქნებოდა. ამ ყველაფერს ცოტა შორეული მიზეზი აქვს, თვითონ დაგეგმარებას მინდა შევეხო, რომ თავიდანვე არასწორად იყო წარმართული. ისევ საგარეო პოლიტიკას რომ დავუბრუნდეთ, როდესაც ინტენსიურად გვქონდა საუბარი, რომ დეფიციტი გვაქვს მაღალი დონის მატჩების, როდესაც გვაქვს არც თუ ისე კარგი სარაგბო გეოგრაფიული მდებარეობა, არც თუ ისე კარგი ფინანსური მდგომარეობა, იქიდან ყოველთვის დიპლიმატიურ პასუხს გაგვცემენ ჩვენს მოთხოვნებზე, თუმცა მოგვცეს კარგი ტესტები, გვქონდა მსოფლიოზე უმაღლესი დონის მატჩები და ამ დროს რა მოხდა? ჩვენ ვერცერთზე დავამტკიცეთ, რომ ჩვენ ამ გუნდებთან ახლოს მაინც ვართ. ისევ დაგეგმარებას მინდა შევეხო, ადრეც ვთქვი ეს და ახლაც ვიტყვი, რომ როდესაც თამაშობ ბელგიასთან, გერმანიასთან, ესპანეთთან და თუნდაც უკვე რუმინეთთან და ყოველთვის, ყოველ ჯერზე აქცენტი გაქვს მოგებაზე და სხვა არაფერზე, როდესაც შერკინება გყავს იმდენად ძლიერი, რომ ამ გუნდებს ფიზიკურად არ შეუძლიათ წინააღმდეგობის გაწევა, თუნდაც ეს დაგიჯდეს თამაშის წაგების ფასად, უნდა ვითამაშოთ გაშლილი რაგბი, მეტად დავტვირთოთ ხაზის მოთამაშეები.

სამწვრთნელო მხარეს მინდა შევეხო, ეს არის ჩვეულებრივი ბალანსის დაცვა და როდესაც ბურთი გაგვქონდა ამ პატარა გუნდებთან, გვეგონა, რომ ჩვენ უპირატესობას ვიპოვებდით, მაგრამ რა მოხდა, როდესაც დიდ გუნდებს დავეჯახეთ? მოხდა - პირიქით. ბურთი როდესაც გაგვქონდა ძლიერი გუნდების წინააღმდეგ, ჩვენ უბრალოდ არ ვიცოდით რა გაგვეკეთებინა, იმიტომ, რომ ამას მიჩვეულები არ ვართ და იმიტომ არა, რომ ცუდი მოთამაშეები გვყავს. ამის სათამაშო პრაქტიკა არ გვქონდა, როდესაც პატარა გუნდებთან პატარა გუნდებთან შერკინებაში დაჩაგრავ, უპირატესობა გაქვს და შემდეგ თამაშობ ადვილია, ამიტომ ჩვენ ბალანსი უნდა დაგვეცვა ამ პატარა გუნდებთან, თუნდაც წააგო თამაში, უნდა გაიტანო ბურთი და ხაზით ითამაშო. მესმის, რომ რუსეთთან თამაში სხვა დონეზეა აყვანილი და მოსაგებად უნდა ვითამაშოთ პირველ რიგში, მაგრამ დანარჩენ გუნდებთან ეს ბალანსი უნდა დაცულიყო. მითუმეტეს, რომ 2015 წლის მსოფლიო თასზე ნაჩვენებმა შედეგმა ამის საშუალება მოგვცა და არანაირი წნეხი აღარ იყო ჩვენზე. ეს უნდა გამოგვეყენებინა და ამ მატჩებში აუცილებლად უნდა გაგვეშალა თამაში და პროცენტულად ხაზით მეტად უნდა გვეთამაშა, ვიდრე შერკინებით. ჩემი სუბიექტური აზრით, სწორედ ამ ყველაფერმა გამოიწვია ის შედეგი, რაც მივიღეთ, რომ როდესაც ხაზზე გაგვქონდა ბურთი უბრალოდ არ ვიცოდით რა გაგვეკეთებინა და ეს დეფიციტი იმიტომ იყო, რომ პატარა გუნდებთანაც ზუსტად ასე ვთამაშობდით.

- ავსტრალიასთან მატჩს შევეხოთ. ანგარიშს რომ შევხედოთ უკეთესობა არის, მაგრამ მედალს როგორც თქვი ორი მხარე აქვს. 75-ე წუთამდე მხოლოდ 9-ქულიანი სხვაობით ვაგებდით, თუმცა ბოლოს ორი ლელო გავუშვით. გავაკეთეთ 218 ბოჭვა და ზოგიერთი ამაზე აღტაცებით საუბრობს, მაგრამ ამ სტატისტიკით გამოდის, რომ ფაქტობრივად არ ვუტევდით და პირადად შენში რა ასოცირებას იწვევს ეს სტატისტიკა, 218 ბოჭვა ერთ თამაშში?

- ჩემში პირადად ცუდ ასოცირებას იწვევს, რადგან შედარება რომ მოვიყვანო, როდესაც ადამიანი ბრმავდება მას სმენაზე გადააქვს მთელი აქცენტი ან პირიქით. იგივენაირი პრინციპია აქაც. შეტევაში როდესაც არ ხარ, რაღა დაგრჩენია, დაცვაში უნდა იყო და კარგი მცველები გვყავს გუნდში. ჩემთვის ეს არ არის კარგი მაჩვენებელი, რომ ამდენი ბოჭვა გვქონდა. ჩემი აზრით, ეს ზუსტად იმას ნიშნავს, რომ ჩვენ შეტევა არ გვქონია და ავსტრალიას როცა მოუნდებოდა, ალბათ სასურველ შედეგამდე მივიდოდა, ერთ ლელოს რომ დაუდებდი, ის ორს დადებდა. ავსტრალიელთა მწვრთნელი შეიძლება უკმაყოფილო იყო, მაგრამ იქ შეიძლება წვიმამაც იმოქმედა მათ თამაშზე. ეს რომ ყოფილიყო პირველი თამაში, შეგვეძლო, რომ კარგ ნოტაზე გვეხსენებინა ეს თამაში, რადგან ბრძოლისუნარიანი თამაში იყო დიდ გუნდთან, მაგრამ ეს იყო ბოლო თამაში, არც თუ ისე სახარბიელო ფონით წინა მატჩებიდან გამომდინარე. ჩემთვის პირადად არ იყო ეს კარგი შედეგი, ეს სტატისტიკა იმას ნიშნავს, რომ ჩვენ შეტევა არ გვქონია.

- ფიჯისთან თამაშზე მაინტერესებს შენი, როგორც მწვრთნელის აზრი. ყველამ კარგად ვიცით, რომ ფიჯის თუ ბურთი მიეცი, ამ გუნდს ყველაფრის გაკეთება შეუძლია და ეს ავსტრალიელებმაც და უელსელებმაც კარგად დაინახეს. რაგბიში ჩახედულ გულშემატკივარს გვქონდა იმის მოლოდინი, რომ ამ მატჩში საქართველოს ნაკრები ფეხით მოედანში არ ურტყამდა, თუმცა ასე არ მოხდა. თავიდან, რაღაცა პერიოდი ხაზის სწრაფად აწევას ვახერხებდით, თუმცა შემდეგ ვეღარ. შენი აზრით რამდენად სწორი იყო ეს ნაბიჯი, რომ გუნდი ფეხით არტყამდა ამ მატჩში და რამდენად იყო სწორი იმაზე გათვლა, რომ ჩვენი გუნდი 80 წუთის განმავლობაში შეძლებდა ხაზის სწრაფად აწევას?

- მე ნამდვილად არ მგონია, რომ ბიჭებს თავისი ინიციატივით ერტყათ ფეხი, ეს მწვრთნელის დავალება იყო. ყველა მწვრთნელს თავისი ხედვა აქვს, მაგრამ ჩემთვის გაუგებარი არის, როგორც ალბათ თქვენთვის თუ რატომ ვურტყავდით ამდენს ფეხით. უელსთან მატჩით რომ დავიწყოთ, ძალიან ბევრი კითხვის ნიშნები იყო. ადრეც ვთქვი და ვიმეორებ, ჩემთვის გაუგებარია, თუ რატომ ვაყენებდით გადაბმის ადგილში მიხეილ ნარიაშვილს და ვაბარებდით მსოფლიოში ერთ-ერთი სწრაფი გარემარბის დაჭერას, რაც წარმოუდგენელია, ფანტასტიკის დონეა, იგივეა ეს, რაც ნარიაშვილს დევისი დაუყენო და დევისს მოსთხოვო, რომ ნარიაშვილს მიაწვეს. ნარიაშვილი ამ მატჩში კაპიტანი იყო, მოტივატორი და როდესაც ავალებ ისეთ რაღაცას, რომ ფაქტობრივად ამის გაკეთება შეუძლებელია. დაუშვათ ამას აკეთებ იმის გამო, რომ აუტი მოუგო და ამწევი იყოს ნარიაშვილი, მაგრამ რის ხარჯზე? თუ სწორად მახსოვს, აუტი არც ერთი არ მოგვიგია ჩვენ უელსისთვის თუ არ ვცდები და სამაგიეროდ, ამხელა რისკი გავწიეთ მიხეილის შუაში დაყენებით და ყველა ადამიანია, რობოტი ხომ არ არის, როდესაც მნიშვნელოვან მომენტში კაცი გაგირბის კაპიტანს, მერე შეიძლება მიწოლაშიც ვეღარ იყო მაგარი და შენი ქმედების კოეფიციენტი აქაც დავარდეს. მსოფლიომ აღიარა ეს ადამიანი, რომ ძალიან მაგარი არის მიხეილი და ესეც არასწორი დაგეგმარება იყო ჩემი აზრით.

ფიჯის რომ მივუბრუნდეთ, ფეხით დარტყმები ჩემთვისაც გაუგებარია, თუმცა ალბათ თავისებური ახსნა აქვს მწვრთნელს. ჩვენ ჯერ უელსთან უნდა დაგვემტკიცებინა, რომ მოწოდების დონეზე იყო ჩვენი შერკინება და ამაზე გაგვემახვილებინა ყურადღება და ჩვენს შერკინებას უნდა გამოევლინა თავის საუკეთესო თვისებები, რაც სამწუხაროდ ვერ მოხდა და მანდ დამთავრდა ჩვენი თამაში. მოწინააღმდეგებიის მწვრთნელები არ მგონია, რომ დიდად ტვინს იჭყლეტდნენ ჩვენთან თამაშამდე, უბრალოდ შერკინებაში ვინც არ უნდა დაგვიდგეს ჩვენ, შემდეგ გვიჭირს თამაში. ნებისმიერი გუნდი რომ დაგვიდგეს შერკინებაში, არის უკვე კითხვის ნიშანი, რომ შეიძლება თამაში ვერ მოიგო. გააკეთეს ეს, შერკინებაში დაგვიდგნენ, ჩვენ კი მათ საპირისპიროდ ბურთი ფეხით ვურტყით და რამაც საბოლოოდ ეს შედეგი გამოიღო.

- შერკინებაზე გკითხავ. შენ დიდი ხნის განმავლობაში ნაკრებში იყავი, შემდეგ კაპიტანიც იყავი, ხოლო 2015 წელს ნაკრების სამწვრთნელო შტაბში იყავი. ზუსტად 2015 წლის მსოფლიო თასზე იყო, როდესაც ჩვენმა შერკინებამ ბრწყინვალედ ითამაშა, ახალ ზელანდიასაც აშკარად აჯობა, რამდენჯერმე დააჯარიმა და მსაჯს კიდევ უფრო მეტი ჯარიმის მოცემაც შეეძლო. წელს კი ამ მხრივ საპირისპირო მივიღეთ, ფიჯი სულაც აქეთ ითხოვდა ჩვენთან შერკინებებს. ავსტრალიამაც აშკარად გვაჯობა შერკინებაში, უელსთან ამ ორ მატჩზე უკეთ გამოიყურებოდა ჩვენი შერკინება, თუმცა საბოლოო ჯამში ჩვენი შერკინებისგან გულშემატკივარი ყოველთვის ბევრად მეტს მოელის. თანაც, ეს აქ არ დაწყებულა და გასულ წელსაც ფიჯიმ თავისთან შერკინებაში ძალიან მაგრად გვეთამაშა და რამდენჯერმე მოგვაწვა. ეს თითქოს განგაშის ზარი უნდა ყოფილიყო, თუმცა მსოფლიოზეც იგივე ვნახეთ. შენი აზრით, რატომ მოხდა ეს და რა იყო ამის მიზეზი?

- ყველაფერს აქვს დასაწყისი და დასასრული. ჩვენი შერკინება სანამ რეგულარულად გავიდოდით ამ საერთაშორისო ასპარეზზე და ხალხი გაგვიცნობდა, ჩვენი შერკინება ყოველთვის ძლიერი იყო და რომ გადავხედოთ იმას, თუ რა გუნდებში თამაშობენ ჩვენი ბიჭები, შეიძლება მათ ნებისმიერ ნაკრებშიც ეთამაშათ, იგივე დავით ზირაქაშვილი, მიხეილ ნარიაშვილი და ლევან ჩილავა ახალზელანდიელები რომ ყოფილიყვნენ, შეიძლება მათ ნაკრებშიც ეთამაშათ, მაგრამ როგორც ვთქვი, ყველაფერს აქვს დასასრული. გუნდებმა ყველაფერი გააკეთეს მოსამზადებელ ეტაპზე და იმუშავეს იმაზე, რომ ჩვენი შერკინება არა დაეჩაგრათ, არამედ უბრალოდ დადგომოდნენ მას და საბოლოოდ ეს მოახერხეს კიდეც და დაუდგნენ ჩვენს ბიჭებს შერკინებაში. როდესაც კონკრეტული დავალება გაქვს, დღეს თუ არა ხვალ მაინც გამოგივა და ასე მოხდა ჩემი აზრით, მათ თავიანთი დავალება შეასრულეს და შემდეგ უკვე თამაშის მიმდინარეობა ისე წავიდა, რომ ცადეს ჩვენი შერკინებაში დაჩაგვრა და გამოუვიდათ კიდეც. როდესაც გრძელვადიანი მოსამზადებელი პერიოდი გაქვს და რაღაცისთვის ემზადები, შეიძლება, რომ ეს გამოგივიდეს, რაც ამ მსოფლიოზე მოხდა, თორემ არ მგონია, რომ პატარა მონაკვეთში ჩვენი შერკინება ასე დაიჩაგროს. ვერ ვიტყვი, რომ ჩვენს ნაკრებს შერკინებაში არაკომპეტენტური და სუსტი მწვრთნელი ჰყავდა, პირიქით, საკმაოდ კარგი მწვრთნელია, მაგრამ...

- ზუსტად ამაზე გკითხავ. შენი აზრით, ინგლისელი შერკინების მწვრთნელი რამდენად ერგება ქართულ სტილს, ნაკრებში, სადაც მოთამაშეთა აბსოლუტური უმრავლესობა საფრანგეთში თამაშობს. რომ გავიხსენოთ წინა მსოფლიო და შერკინების ფრანგი მწვრთნელი დიდიე ბესი, ვიტყვით, რომ ამ უკანასკნელმა აშკარად გაამართლა.

- გამიჭირდება ამაზე საუბარი. ნამდვილად ვიცი, რომ გრემ როუნთრი კარგი მწვრთნელია, ჩემი ცოდნა ამას რად უნდა, რადგან ბრიტანელი და ირლანდიელი ლომების და ინგლისის ნაკრების შერკინების მწვრთნელი იყო. დიდიე ბესთან კი, უშუალოდ მაქვს ნამუშევარი და ნანახი მაქვს, თუ როგორი მწვრთნელია. ნამდვილად კარგის თქმა შემიძლია მასზე და ის ფაქტორიც იყო კიდევ, რომ უშუალოდ კავშირში იყო ბიჭებთან კომუნიკაციის მხრივ, არ იყო ენობრივი პრობლემა და ურთიერთობისთვის თარჯიმანი არ სჭირდებოდათ. არ მგონია, რომ ეს მხოლოდ ენის ბარიერი ყოფილიყო, მაგრამ თითქოს ერთმანეთის ერთი შეხედვით ესმოდათ, რადგან ერთ ქვეყანაში მოღვაწეობდნენ. შეიძლება უკეთესი ყოფილიყო, რომ შერკინების მწვრთნელი ფრანგი ყოფილიყო, მაგრამ ვერ ვიტყვი, რომ როუნთრი ცუდი მწვრთნელია და რაიმე აკლია. მე ამჯერად შიგნით ნაკრებში არ ვიყავი, მაგრამ ნაკლებად მგონია, რომ ამ მწვრთნელს რაღაც დაეკლო. უბრალოდ ყველაფერი ერთმანეთზე არის ჯაჭვურად გადაბმული, როდესაც ამხელა შეკრებაზე მიდიხარ, იქ შეიძლება რაღაც ჯაჭვმა არ იმუშავოს და ეს ყველაფერს შეეხოს. რაღაცეები რომ არასწორად დაიგეგმა მთლიანად თამაშის პროცესში, შეიძლება ამანაც იმოქმედა ჩვენი შერკინების დაკნინებაზე, რაღაც ბალანსი უნდა ყოფილიყო დაგეგმარებაზე, არ უნდა ჰქონოდათ სხვა გუნდებს სამიზნე მხოლოდ ჩვენს შერკინებაზე, ეს არის ძალიან მნიშვნელოვანი. ჩვენი ნაკრებისთვის შერკინება არ უნდა ყოფილიყო ერთადერთი გამოსავალი და ამ შემთხვევაში ასე იყო, იმიტომაც მოახერხეს, მეტოქეებმა ამ პრობლემის აღმოფხვრა, გააჩერეს შერკინება, უბრალოდ დაუდგნენ ჩვენს გუნდს და ამით თამაში ფაქტობრივად მორჩა. მეტოქეებმა ამაზე კონცენტრაცია მოახდინეს გრძელვადიან პერსპექტივაში. ჩვენ წავედით ერთადერთი იარაღით, ჩვენ სხვა იარაღი არ გვქონია, არც შეკრებაზე გვიმუშავია ამაზე როგორც ჩანს. 

- ავსტრალიასთან მატჩში გამოჩნდა, რომ შერკინებიდან ბურთის სწრაფად გამოტანაზე ნამუშევარი არ გვქონდა, არ იყო ამ შემთხვევაში „ბ“ ვარიანტი.

- საქმეც ამაშია, რომ ჩვენ ერთადერთი შანსი იყო, რომ გვეთამაშა შერკინებით, დაგვეჩაგრა მოწინააღმდეგე ამ კომპონენტში, იქ სხვა ვარიანტი რაც მე ვნახე, განხილული არც ყოფილა, უფრო სწორად ეს თამაშმა ნახა, რომ შერკინების იქით ჩვენ თითქოს არანაირი თამაში არ გვქონდა დახვეწილი. ეს უნდა შეესრულებინა მარტო შერკინებას და საბედნიეროდ ეს ურუგვაისთან გამოგვივიდა და მოვიგეთ, თორემ ურუგვაისთან მატჩში ჩვენ შერკინებას მეტოქე რომ არ დაეჩაგრა, რა მოხდებოდა არ ვიცით.

- ერთსაც გკითხავ შერკინებაზე და იმას, რაზეც ძალიან ბევრი გულშემატკივარი დღემდე საუბრობს და ბევრს კითხვის ნიშნები ახლაც აქვს. რა თქმა უნდა სელექცია მწვრთნელების საქმეა, თუმცა ფაქტია, რომ მწვრთნელების გეგმამ არ იმუშავა და მათი გადაწყვეტილებით გულშემატკივრები უკმაყოფილონი არიან. ზურაბ ჟვანიაზე და კახა ასიეშვილზე გკითხავ. „ზუზუს“ პრემიერშიპში, სადაც ქართველს აქამდე ნაკლებად გამოუჩენია თავი, ბრწყინვალე სეზონი ჰქონდა და „უოსპსის“ ფანებმა საუკეთესო ახალწვეულადაც დაასახელეს, თუმცა საერთოდ გაფართოებულ შემადგენლობაში არ შეიყვანეს, ხოლო ასიეშვილი „საუზერნ კინგსთან“ და შოტლანდიასთან საშინაო მატჩებში, სადაც ლელოც დადო, ძალიან კარგი იყო, მაგრამ იაპონიაში არც მას უხმეს.  ამავდროულად, მილტონ ჰეიგმა სამი ცხრა ნომერი წაიყვანა და აქედან ერთი, გიორგი ბეგაძე საერთოდ არ ათამაშა, ამ დროს მაგალითად ედი ჯოუნსმა ორ ცხრა ნომერს უხმო ინგლისში და მთელი მსოფლიოა მათ იყენებს, ხოლო ერთი მოთამაშე სხვა პოზიციისთვის გამოიყენა. როგორ შეაფასებდი მილტონის გადაწყვეტილებას? თუ სამი ცხრა ნომრის გამოყენებას არ აპირებდა, ხომ არ ჯობდა, რომ ისეთი ამპლუის მოთამაშე წაეყვანა, რომელსაც უფრო მეტად დატვირთავდა? და რას იტყვი ხსენებული მოთამაშეების განაცხადს მიღმა დატოვებაზე, მითუმეტეს, რომ ჟვანია გაფართოებულ შემადგენლობაშიც არ შეიყვანეს.

- მილტონმა ცხრა ნომრებთან დაკავშირებით ზუსტად ასე გააკეთა 2015 წელსაც, როდესაც წაიყვანა ვასილ ლობჟანიძე, გიორგი ბეგაძე და ვაჟა ხუციშვილი, თუმცა ეს უკანასკნელი არ ათამაშა. ყველა მწვრთნელს თავისი ხედვა აქვს, ზოგისთვის ეს შეიძლება მისაღები იყოს და ზოგისთვის მიუღებელი. ეს ის მომენტი არის, როდესაც ალბათ ყველაზე მეტად გამიჭირდება კითხვაზე პასუხის გაცემა. უდაო არის, რომ ჟვანია და ასიეშვილი ძალიან დინამიური მოთამაშეები არიან და იქ, შიგნით სიღრმისეულად რა მოხდა, არ ვარ დარწმუნებული, რომ ყველაფერი ზუსტად ვიცი. მილტონს და მთელ შტაბს ალბათ გათვლილი ჰქონდათ, რომ მიწოლაზე გაეკეთებინათ აქცენტი, მე რაც დავინახე და შეიძლება მათ იფიქრეს, რომ ის ბიჭები, რომლებიც წაიყვანეს უფრო მაგარი მიმწოლები არიან და ის უფრო გამოგვადგება, ვიდრე დინამიური თამაში. ალბათ ეს იფიქრეს. ჩემი აზრით, სტილის გამო იყო ეს ყველაფერი, თუმცა ბევრი ვერსია შეიძლება იყოს, თუმცა თამაშის სტილიდან გამომდინარე, ალბათ მათ უფრო იფიქრეს სტატიკურ ფაზებზე გათვლა, ვიდრე დინამიურ თამაშზე, რასაც შეიძლება ემუშავა, ვერ იტყვი, რატომ გააკეთეს და იმას რომ ეს მიუღებელია, ამას ნამდვილად ვერ ვიტყვი, რადგან რომ ემუშავა ამ სისტემას, მაშინ ხუთიანს დავუწერდი ნამდვილად, თუმცა ამან არ იმუშავა და ალბათ ამის თქმა გვერდიდან უფრო ადვილია, „რომ არ იმუშავა, რატომ არ ავირჩიეთ დინამიური თამაში?“. რაც შეეხება ჟვანიას და ასიეშვილს, ალბათ დიდი ხანი, წინასწარ იყო დაგეგმილი, რომ აქცენტი გაკეთდებოდა მიწოლაზე, სტატიკაზე მძიმე თამაშზე და ალბათ, მძიმე თამაშში ეს მოთამაშეები მწვრთნელების გეგმებში არ შედიოდნენ.

ასევე, თუ ამ ბიჭებზე არის კითხვის ნიშანი, დავამატებდი გიორგი აფციაურსაც, რომელმაც „საუზერნ კინგსთან“ ძალიან კარგი ლელო დადო. ეს ლელო არ იყო ადვილად დასადები. ასევე დიდი კითხვის ნიშნები იყო მიხეილ გაჩეჩილაძეზე და გიორგი ფრუიძეზე, თუმცა გამოძახებულებიდან ვიტყვი, რომ როდესაც ადამიანი შრომას დებს და კარგად თამაშობს, სულ მინიმუმ უნდა დაუფასო მას ეს, ძალიან მაგარი ლელო დადო აფციაურმა „კინგსთან“, მეც გარემარბი ვიყავი და ადვილი დასადები არ იყო, ბოლომდე სდია, მაგარი სისწრაფე განავითარა, რისი დეფიციტიც ჩვენში აშკარად არის და არც ჩემ დროს არ იყო საკმარისი და ვთვლი, რომ არც ახლა არის ის სისწრაფეები, რაც უნდა იყოს.

ალბათ ისევ იმისკენ უნდა წავიდეთ, რომ დიდი ხნის წინ იყო დაგეგმილი და აქცენტი იყო გაკეთებული მძიმე თამაშზე, არა სწრაფ თამაშზე, არამედ მიწოლაზე და ეს ბიჭები შეიძლება იმიტომ არჩია, რომ ამ თამაშში უკეთესებად მიაჩნდა და ვინც არ წაიყვანა, მათი თამაში არ ჯდებოდა მწვრთნელების ტაქტიკაში. ალბათ ეს იყო, თუმცა შეიძლება შიგნით რაღაც მოხდა, ბევრი ვერსია შეიძლება იყოს, არ ვიცი.

- კიდევ ერთი შეკითხვა სელექციაზე. მერაბ კვირიკაშვილს ჰქონდა ისტორიული შანსი, რომ მეხუთე მსოფლიო თასზე ეთამაშა და ალბათ, ეს მთლიანად ქართული რაგბისთვის იყო ისტორიული შანსი. აქამდე მსოფლიოს მასშტაბით სულ ორი ასეთი მოთამაშე იყო, წელს კი მათ სერჯო პარისეც შეემატა. „მეკოს“ არ წასვლის მიზეზად ტრავმა ითქვა, თუმცა მან დიდი 10-ის პირველივე ტურში ითამაშა და გამოჩნდა, რომ ეს არ ყოფილა მიზეზი. რამდენად სწორად მიგაჩნია, რომ ასეთი გამოცდილების მოთამაშე ნაკრებს მიღმა დარჩა?

- უდიდესი გამოცდილება აქვს „მეკოს“, მე ვთვლი, რომ ყველაზე გამოცდილი მოთამაშეა ხაზში. საბოლოო ჯამში რომ გადახედო, ამ ყველაზე ასაკოვან მოთამაშეს, არავიზე ნაკლები სისწრაფე არ აქვს, არავიზე ნაკლები პასი და არც დაცვაშია ვინმეზე ნაკლები. მე მიზეზს ვერ ვხედავ, რატომ ვერ წავიდა „მეკო“ მსოფლიოზე. ტრავმა გამოირიცხა, რადგან მან დიდ 10-ში თავიდანვე ითამაშა. ყველაფერი ისევ მწვრთნელისკენ მიდის და ეტყობა, მისი გადმოსახედიდან ის ამ ფორმაციის გუნდში ვერ ჯდებოდა. კარგი იქნებოდა ჩვენი ქვეყნისთვისაც რომ „მეკოს“ მსოფლიოზე ეთამაშა, რადგან გაიჟღერდა, რომ გვყავს ისეთი მოთამაშე, რომელსაც 5 მსოფლიო თასზე ექნებოდა ნათამაშები, თანაც დარწმუნებული ვარ, რომ ცუდ ფორმაში არ იქნებოდა.

იხილეთ ინტერვიუ მეორე და მესამე ნაწილები. 

კომენტარები

"ტულონმა" არგენტინის ნაკრების მორაგბე დაიმატა
"ბარბაროსებმა" ბრაზილია დაამარცხეს, რორი ბესტმა გარდასახვა გაიტანა [VIDEO]
შოტლანდიამ 2020 წლის სუპერ ტესტ-მატჩები დაადასტურა
არმია - ვეფხვები 13:14 [ლელოები]
გოჩა სვანიძე: "არაა გამორიცხული, რომ სამხრეთ აფრიკულ კლუბებსაც ვეთამაშოთ"
ინფორმაცია დადასტურდა - საქართველოს ნაკრები ივლისში მსოფლიო ჩემპიონ სამხრეთ აფრიკას ეთამაშება!
"პირდაპირ დამადო თავისი მედალი" - ფაფ დე კლერკი ინგლისის ნაკრების ვარსკვლავს დასცინის
ინგლისი -  სამხრეთ აფრიკა | მსოფლიო თასის ფინალის ვრცელი ვიდეო მიმოხილვა [VIDEO]
ფაფ დე კლერკის საუკეთესო მომენტები ინგლისის პრემიერშიფში [VIDEO]
ბექა გიგაშვილი: „20 წლის ვიყავი, როდესაც პირველად რაგბის მატჩს ვუყურე“